Nasza strona korzysta z plików cookies w celu realizacji usługi zgodnie Polityką Prywatności. Możesz określić warunki przechowywania lub dostępu do cookie w Twojej przeglądarce.

Wojewódzki Ośrodek Terapii
Uzależnienia i Współuzależnienia
w Krakowie




Szpital Specjalistyczny im. dr. Józefa Babińskiego SP ZOZ
ul. Babińskiego 29, 30-393 Kraków

Prezentacja Oddziału Terapeutycznego dla skazanych uzależnionych od alkoholu w Zakładzie Karnym w Nowym Wiśniczu 


ODDZIAŁ

TERAPEUTYCZNY

dla skazanych uzależnionych od alkoholu

 

ZAKŁAD KARNY

32-720 NOWY WIŚNICZ

tel. (14) 612-85-77 wew. 257

fax. (14) 612-85-69

 

Charakterystyka Oddziału Terapeutycznego dla skazanych uzależnionych od alkoholu w Zakładzie Karnym w Nowym Wiśniczu:

 

Oddział Terapeutyczny dla skazanych uzależnionych od alkoholu wchodzi w skład Działu leczniczo – wychowawczego (obecnie Dział Terapeutyczny) który został powołany na podstawie paragraf 6 ust. 1 i 2 zarządzenia nr  23 Dyrektora Generalnego Służby Więziennej z dnia 27 września 1996 r. W dniu 1 stycznia 1997 przez Dyrektora Okręgowego Służby Więziennej w Krakowie.

 

Baza etatowa:

Kierownik działu

Czwórka terapeutów

Psycholog

 

 

Baza lokalowa:

W skład oddziału terapeutycznego wchodzi obecnie 7 cel mieszkalnych dla 39 skazanych 4 pokoje terapeutów do pracy indywidualnej z pacjentami, dyżurka oddziałowego oraz dyżurka wychowawcy, świetlica, pomieszczenie gospodarcze. Zajęcia grupowe odbywają się w świetlicy oddziału oraz salach szkolnych

 

Wzorzec teoretyczny naszego programu:

Podstawowy Program Terapii jest programem edukacyjno – psychokorekcyjnym, nawiązującym do „minnesockiego” modelu leczenia, uzależnień chemicznych. Program ten miał na celu :

- traktowanie alkoholizmu jako choroby znacząco różniącej się od innych zaburzeń czy chorób psychicznych, a jednocześnie pierwotnej (nie jest to bowiem przejaw innych zaburzeń, po których rozwiązaniu alkoholizm przestanie istnieć, jak również nie wynika on z jakiejkolwiek innej choroby, bo sam w sobie jest chorobą),

- traktowanie alkoholizmu jako choroby przewlekle postępującej, śmiertelnej i co istotne niezawinionej, na której powstanie złożyło się wiele różnych czynników,

- traktowanie z należytym szacunkiem i zrozumieniem osób, które cierpią na tę chorobę oraz szanowanie ich osobistej godności,

- przekonanie, że wstępna motywacja nie decyduje o przebiegu i wynikach leczenia,

dążenie do umożliwienia osobie uzależnionej identyfikacji z objawami choroby, co może wywołać u niej potrzebę dokonania zmian w swoim życiu,

- uznawanie, że jednym z najważniejszych objawów choroby jest zaprzeczanie (często słyszy się, że alkoholizm to choroba zaprzeczeń i nawrotów), przy czym istnieniu choroby zaprzecza również najbliższe otoczenie chorego,

- stawianie jako cel długofalowy dożywotniej abstynencji od wszelkich substancji psychoaktywnych,

- systemowe podejście do choroby uwzględniające jednocześnie aktywny udział w procesie terapeutycznym  osób najbliższych,

- maksymalne wykorzystanie potencjału wielodyscyplinarnego zespołu terapeutów, w którym istotną rolę odgrywają odpowiednio przeszkoleni specjaliści wywodzący się spośród alkoholików trzeźwiejących w oparciu o program AA,

 

-   prowadzenie terapii poprzez małe grupy, w których każdy pacjent traktowany jest jednak indywidualnie, ma bowiem ustaloną swoją indywidualną drogę wychodzenia z choroby oraz własne sposoby zarówno unikania powrotu do picia jak i zapobiegania nawrotowi choroby,

-    wykorzystywanie w terapii Programu Dwunastu Kroków oraz systematyczny udział w spotkaniach Wspólnoty Anonimowych Alkoholików AA.

 

 

Założenia teoretyczne naszego Programu Terapii:

- Istnieje ścisły związek między uzależnieniem a przestępczym stylem życia

- Pacjent może powstrzymać się od spożywania środków chemicznych zmieniających nastrój.

- Program opiera się tylko na oddziaływaniach psychokorekcyjnych

- Pacjent dysponuje w obrębie własnej osobowości potencjalnymi możliwościami dokonania zmian w życiu

- Izolacja więzienna jest sytuacją kryzysową i u osoby uzależnionej może wzbudzić motywację do zmiany dotychczasowego stylu życia.

 

Cele programu terapii:

 

Cel ogólny:

Objęcie skazanego uzależnionego od alkoholu leczeniem i rehabilitacją.

 

Cele szczegółowe:

- Dostarczenie wiedzy na temat choroby alkoholowej

- Stworzenie warunków do zapoczątkowania procesu identyfikacji z chorobą alkoholową i zaakceptowania utraty zdolności do kontrolowania picia

- Wytworzenie rzeczywistej motywacji do zmiany poprzez pokazanie destrukcji alkoholowej

- Zdobycie umiejętności konstruktywnego wyrażania emocji.

- Nauczenie się rozpoznawania działania psychologicznych mechanizmów uzależnienia i uczenie ich rozbrajania

- Nabycie przez pacjenta umiejętności komunikowania się i zwracania o pomoc.

- Zdobycie umiejętności potrzebnych do utrzymania trzeźwości

 

 

 Metody i techniki oddziaływań:

 

1. Konsultacje indywidualne

a/ wywiad

b/ obserwacja

c/ rozmowy kierowane

d/ analiza prac pisemnych i wypowiedzi pacjenta

 

2. Terapia grupowa:

a/ grupy edukacyjne

b/ grupy zadaniowe

3.Wykłady edukacyjne

4.Projekcje filmów edukacyjnych oraz filmów fabularnych poruszających problematykę alkoholową

 

 

Charakterystyka pacjentów oddziału odwykowego:

- ograniczone możliwości poznawcze

- bardzo ubogi słownik -trudności w komunikacji

- trudności w rozpoznawaniu i właściwym wyrażaniu uczuć

- słaba umiejętność czytania i pisania

- problemy wynikające z wad wzroku i brak okularów

- zasady podkultury więziennej

- wstyd przed współosadzonymi

- lęk przed odrzuceniem przez grupę

- lęk przed zmianą

- trudności wynikające z uprzedzeń do terapeuty, który   w  oczach pacjenta jest funkcjonariuszem

- cały bagaż doświadczeń, który ukształtował w pacjencie postawę nieufności

- bardzo złe warunki socjalne na wolności :

patologiczne środowisko,, wszyscy których znam piją”

brak mieszkania

brak wykształcenia, zawodu-brak perspektyw

brak wsparcia w trzeźwieniu

brak wiary w skuteczność terapii

 

Wiek skazanych objętych systemem terapeutycznym:

 

 

Stan cywilny skazanych:

 

 

Wykształcenie skazanych objętych systemem terapeutycznym:

 

 

Udział skazanych w terapii w poszczególnych latach:

 

 

 

 

Przebieg procesu terapeutycznego:

Podstawowy Program Terapii trwa trzy miesiące, każdy pacjent uczestniczy w 250 godzinach zajęć edukacyjnych i terapeutycznych. Zakwalifikowany do oddziału terapeutycznego przez komisję penitencjarną pacjent po wstępnych rozmowach, kierowany jest do grupy wstępnej. Czas pracy w grupie wstępnej, której program zakłada dokonanie przez pacjenta autodiagnozy wynosi cztery tygodnie. Po zrealizowaniu przez pacjenta tego celu przechodzi on do grupy zasadniczej, gdzie dokonuje szczegółowego rozpoznania obszarów destrukcji alkoholowej, konfrontuje się z dotychczasowym sposobem myślenia, zachowania, przeżywania. Ma możliwość i czas na to, by przy pomocy terapeuty rozpoznawać i uczyć się jak bez alkoholu rozwiązywać swoje problemy, uczy się alternatywnych form zachowania, które sprzyjają utrzymaniu trzeźwości.

Jeśli deficyty intelektualne lub emocjonalne są zbyt duże, pacjent pozostaje w grupie wstępnej i na miarę swych ograniczonych możliwości próbuje zrozumieć i zaakceptować swą bezsilność wobec alkoholu.

 

 

 

Na koniec trzymiesięcznego pobytu skazany otrzymuje zalecenia do dalszej pracy nad sobą, adresy placówek leczenia odwykowego najbliżej miejsca zamieszkania oraz grup AA, do których po odbyciu kary powinien się zgłosić, by doskonalić umiejętności potrzebne do trzeźwego życia i otrzymać wsparcie. Pacjent kończy terapię ze świadomością że jego praca nad trzeźwością dopiero się zaczyna.

 

Opracował:
Kierownik oddziału terapeutycznego

dla skazanych uzależnionych od alkoholu
Zakład Karny w Nowym Wiśniczu
kpt. Marta Oćwieja